ای کاش، رحل جدیدی ساخته می شد

ریا نباشه ماه رمضان امسال همراه یکی از رفقا برای جزء خوانی قرآن به مسجد محل رفته بودیم. برعکس خونه که هیچ وقت از رحل استفاده نمی کنیم اونجا همه قرآن را روی رحل گذاشته بودند. اوایل خیلی سعی کردم همرنگ جماعت باشم و مثل بقیه قرآن را روی رحل بگذارم ولی بعد از چند دقیقه اعصابم خورد شد و فهمیدم قرآن را روی دست بگیرم راحت ترم. حتما می پرسید چرا؟

دلیل اولش این بود که قرآنی که دست من بود نو نبود و صحافی شده بود، در صحافی هم قسمت حاشیه سفید کاغذ برای شیرازه کم شده بود. وقتی قرآن روی رحل بود نمی تونستم قسمت هایی که نزدیک شیرازه بود را خوب ببینم و مدام باید یا قرآن را جابجا می کردم، یا خودم را!

دلیل دوم این بود که ارتفاع رحل ها کم بود و من می خواستم قرآن به چشمم نزدیک باشد، از طرفی بقیه قوز کرده بودند و من نمی خواستم قوز کنم.

دلیل سوم هم این بود که من وقتی قرآن میخوانم، آن را رو به صورتم می گیرم، نه رو به آسمان. الآن در کتاب خانه ها هم چنین چیزهایی هست که کتاب را روی میز نمی گذارند و به صورت تقریبا عمودی کتاب را نگه می دارند که جلوی صورتشان باشد.

چرا اهل نوآوری نیستیم؟

از همه اینها بگذریم، تا جایی که من به یاد دارم رحل ها همیشه به همین شکل بوده اند. یعنی توی این چند ده سال، هیچ کس هیچ طرح دیگری به ذهنش نرسیده که رحل ها را به شکل دیگری بسازد؟

البته دلیلش را می دانم. دلیلش این است که هنوز دوستان ما در چین دست به کار تولید رحل نشدند، وگرنه می دیدید صرف چند سال چه طرح های جدیدی تولید می کردند.

نکته آموزشی: توجه به «مشکلات» یکی از راه های رسیدن به ایده است.


برامون مهمه بدونیم نظر شما درباره این مطلب چیه؟ لطفا به این مطلب امتیاز بدهید: ( (1 votes, average: 4٫00 out of 5)
Loading...)

با ما همراه شوید:

  • aparat
  • telegram
  • soroush
  • eitaa
  • Instagram
  • bale
  • hamsa
  • idpay

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *